Op 31 januari 2016 naar Centre Céramique getogen om het werk van de Franse fotograaf Alain Laboile te zien. De tentoonstelling was zeer de moeite waard.

De website van Centre Céramique schrijft over deze fotograaf het volgende:

De zwart-wit foto’s van Alain Laboile (Bordeaux, 1968) fascineren. Ze zijn tijdloos, universeel en herkenbaar. De foto’s van zijn kinderen en een idyllisch buitenleven roepen weemoed en verlangen op. Weemoed naar hete zomers en eindeloze dagen van buiten zijn. We zien een wereld die we nog maar zelden tegenkomen. Laboile’s kinderen spelen in het riviertje achter het huis, in het zelf aangelegde bamboebos, met oude autobanden, met kikkers, de vele katten en zelfs een jong hertje. Ze klimmen op vaders beeldhouwwerken, stoken vuurtje en zwemmen in het zelf uitgegraven zwembad.

Alain Laboile is beeldhouwer en sinds 2004, toen hij een portfolio van zijn beeldhouwwerken nodig had, ook autodidact fotograaf. In eerste instantie raakt hij gefascineerd door macrofotografie, vooral van insecten. Al snel echter richt hij zijn lens op zijn groeiende gezin. Het wordt zijn belangrijkste onderwerp. Inmiddels hebben Laboile en zijn vrouw zes kinderen. Het opgroeien in de vrije natuur, veertig kilometer onder Bordeaux, “aan de rand van de wereld”, zoals Laboile het noemt, wordt betoverend mooi vastgelegd in beklijvende zwart-wit foto’s.
De tentoonstelling in Maastricht is de eerste grote tentoonstelling van Laboile in Europa.
Nooit eerder was er zo veel werk van de fotograaf te zien in één tentoonstelling. Afgelopen jaren had hij kleinere exposities in Tokyo, Mexico en Californië. Op internet is hij met duizenden volgers een sensatie. Inmiddels heeft het zeer prestigieuze Musée Français de la Photographie een flink aantal foto’s van Alain Laboile aangekocht.

X